ไม่สบายแล้วเจอดีเฉย

มันคือ .. เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นกับเพื่อนของเรา ในขณะที่ยังอยู่ในโรงเรียนมัธยมดังที่คุณทราบโรงเรียนของเราเป็นโรงเรียนประจำ ทุกวันศุกร์จะมีการประชุมก่อนคืนเข้านอน จะเริ่มจากการขว้างตรงไปจนถึง 3-4 โมงเย็น

คืนหนึ่งก่อนไปชุมนุมที่เสาธงมีเพื่อนอยู่ในหอพักที่เรารู้จัก เธอป่วยจึงขอตัวจากการไปประชุม ฉันขอพักในหอพักหลังจากนั้นพวกเราทุกคนลงไปประชุมตามปกติ จนกระทั่งเวลาผ่านไปจนถึง 16.00 น. จากนั้นกลับขึ้นหอคอย เมื่อทุกคนกลับมาที่ห้องรวมถึงตัวเราเองเห็นเพื่อนที่ป่วยนอนอยู่ในสภาพที่งอมืองอราวกับว่าคนจะมีอาการชักในเวลานั้นทุกคนตกใจ ช่วยเหลือซึ่งกันและกันบีบนวด สำหรับฉันฉันมอบมันให้กับเพื่อนของฉันชั่วครู่หนึ่งราวกับว่าพวกเขารู้ว่าอาการชักเริ่มหายไปเท่านั้นเพื่อนกรีดร้องออกมาใหญ่ อาการเหมือนคนตกใจและสั่นสะเทือนเหมือนสื่อทุกคนถามเพื่อนของเธอว่า ‘มีอะไรผิดปกติ’ เธอร้องไห้อย่างต่อเนื่อง

จนกว่าจะมีผู้อาวุโสที่อยู่ในชั้นเดียวกันได้ยินเสียงดังก้องดังกังวานจากห้องของเราผู้อาวุโสคนนี้เดินเข้ามาพร้อมกับสร้อยคอในมือของเขา เมื่อพูดถึงเพื่อนของเราพี่ก็รีบสวมสร้อยคอของพระสำหรับเพื่อนของเรา ตั้งแต่วินาทีแรกที่สั่นเทาและร้องไห้ไม่หยุดตอนนี้เธอเริ่มสงบลงเล็กน้อย พวกเราพาเพื่อน ๆ ไปที่หอพัก เพื่อพูดคุยเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นผู้อาวุโสที่สวมใส่พระควรถามก่อน ‘เราเจอกันใช่มั้ย’ ในเวลานั้นเรามองหน้ากันไปมา เพื่อนของเราผู้ป่วยเริ่มบอกกับเราว่าเมื่อทุกคนลงจากหอพักเธอนอนหลับตามปกติ แต่ทันทีที่เธอเข้าใกล้เธอเริ่มรู้สึกราวกับมีคนกำลังเดินไปรอบ ๆ เตียง ในเวลานั้นฉันคิดว่ามันจะเป็นเพื่อนอีกคนที่ไม่ได้เข้าร่วมการประชุม ดังนั้นไม่สนใจอะไรเลย

หลังจากนั้นไม่นานเธอก็นอนลงและหันไปทางซ้าย หันหน้าเข้าหากำแพงและเธอรู้สึกว่ามีใครบางคนกำลังเดินอยู่ด้านหลังของเธอใครจะรู้เพราะเขาฟังเสียงเท้าของเขาเดินบนพื้นและหยุดยืน แต่ก็ไม่สนใจหันมามองคนนั้น .. คนหนุ่มสาว .. ‘เพื่อนของฉันด้วยความแอบอ้างแล้วตอบกลับ’ อืม .. ‘โดยไม่ต้องมองย้อนกลับไป และจากนั้นเธอรู้สึกเหมือนเตียงสั่นมาก ๆ ซึ่งแตกต่างจากคนที่ล้มตัวลงนอน แต่เหมือนคนกระโดดข้ามและนอนถัดจากเธอ ทำไมเธอถึงรู้สึกรุนแรง

จากนั้นคนคนนั้นก็เริ่มดันตัวเองเข้ามาใกล้จนใกล้กับกำแพงจนเธอรู้สึกหงุดหงิดจากนั้นก็หันมาตะโกน แต่เมื่อเธอหันหลังกลับรูปภาพทำให้เธอเกือบตกใจจนหมดสติ !! คนนั้นโกหกเหมือนศพมันถูกผูกไว้อย่างไร แต่น่าตกใจยิ่งกว่านั้นเขาเริ่มหันหลังกลับ แต่หันหัวเธอไปที่ความหมายเต็มของเธอนอนราบและหันหัวกลับไปที่หัวเต็มใบหน้าเป็นสีขาว ซ็อกเก็ตตากลวงด้วยดอกตูมฝ้ายและหัวเราะในลำคอของเขา “Hehehehehehe.” เพื่อนของฉันบอกว่าวินาที จะไม่สามารถกรีดร้องได้เพียงท่องพ่อและแม่แก้วยิ่งคำอธิษฐานในใจมากขึ้นเสียงหัวเราะของเขาดังขึ้น จนกระทั่งเธอได้รับอิสรภาพจากที่นั่นเมื่อเราขึ้นไปที่หอพักเธอบอกว่าเธอไม่รู้ว่าเธอถูกดึงดูด เพราะในเวลานั้นใจฉันสั่น ขณะที่เธอเล่าเรื่องเธอสั่นเทา เสียงสั่นตลอดเวลา .. ในคืนนั้นสรุปได้ว่าทุกคนแทบไม่หลับ เพราะเธอจะต้องเป็นเพื่อนของเธอเมื่อสัปดาห์ต่อมาอยู่ที่ปลายภาคเรียน เธอบังคับให้เธอปิดเทอมแล้วจึงลาออกทันที